Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Visdagverslag Hoge Vaart 25-08-2012

Baarscollege van de Roofvisgroep - Hoge Vaart 25-08-2012

Een “dagje van de Heer”, dat was het wel. Het weer was wisselend, maar eigenlijk prima: een prettige temperatuur, wind, windstilte, een enkele bui, bewolking en dan weer zon.

Grijsblauwe luchten, witte wolken en zonnige bosranden langs het water zorgden regelmatig voor een mooi schilderij.

 Achter de baars aan op de Hoge Vaart, in de buurt van Almere in de Flevopolder. De baars zit overal, dus daar moesten wij ook zijn: te water dus, met een enkele grote boot - de Alumacraft van Nico - en wat kleinere, waaronder de (bijna) altijd inzetbare portaboten. Helaas kon Mark en niet bij zijn, maar gelukkig was zijn portaboot er wel (dank, Mark). Ook Nico stelde zijn portaboot ter beschikking (dank, Nico). Boten klaar maken, vistuig erin (ik bedoel onze spullen) en langs de helling te water. Gedurende de dag is er nog gewisseld van boot, dus het vissen varieerde van luxe (bij Nico aan boord) tot een beetje behelpen met drie man, picknickmanden, schepnetten, zeven hengels en ca. 2.200 pluggen in een portaboot. Maar iedereen heeft het naar zijn zin gehad.


Natuurlijk is gevist met veel meer materiaal dan pluggen. Experimenten alom met al het materiaal dat voorhanden was: shads – al dan niet aangeboden met een dropshot, twisters, toads, jerkbaits, spinners, lepeltjes en streamers. Shadjes die om te beginnen al klein waren, werden nog eens doormidden geknipt om de baars te verleiden, wat goed lukte.
Uw verslaggever vist zelf graag met rare spullen en oude meuk - daarmee heb je altijd een goed excuus voorhanden als er niets gevangen wordt - dus deze keer was het een Rublex Floppy, een Frans, groen, rubber plugje met verstelbare lip en dubbele haken. Mijn eerste kunstaas, dat ik begin jaren zestig moet hebben gekocht (Ja ja, kinderen …’).
Van de tien, twaalf vrij bescheiden baarzen die ik ving, pakte ik meer dan de helft - en mijn dikste baars van de dag - met dit bejaarde, nerveus bibberende mini-plugje dat al decennia niet meer gezwommen had. Leuk!


            

Verder viste ik vooral met de kleinste Salmo Hornets en shads aan de dropshot. Jan ving zowaar een baars van zeker 25 cm! Louis verschalkte vijf baarzen, Ovidiu ongeveer acht baarzen, Rob zo’n tien baarzen. Mykel ving twee mooie en volgens eigen opgave ving Nico ‘genoeg’ baarzen. Het waren er veel, kan ik u zeggen.

Overigens prachtig als de zon schijnt en je met je Polaroid door de spiegeling van het water heen ineens drie vier felle baarzen - oké, baarsjes – op je aas af ziet schieten.

En waar je er één pakt tijdens het trawlen (trollen wonen in Noorwegen, en zelfs dat niet), zitten er meer. ....Dus meten de boot stil gelegd en werpen maar!


 Zo op pad gaan voor baars deed me denken aan de ‘vischcolleges’, vooral de baarscolleges eind 19e eeuw in Amsterdam waar het krioelde van de baars. Serieuze herenclubs die wedstrijdvisten; houten wurmenbak aan de gordel, vismandje aan een band om de schouder. Ik herinner me een foto van heren met bolhoeden, in pak met witte boord, die met een bam-boehengeltje, een hand ontspannen op de rug, een Amsteloever afpeuteren


Berend noemt nog specifiek de shad met enkele rughaak en de Alien Eel met losse rugdreg, waaraan bij de zesde aanbeet een groenjas bleef hangen. Dat is meteen mijn bruggetje naar een ander onderwerp: snoek, want ook daar werd (min of meer) gericht op gevist, met wisselend succes.

Ikzelf zag Erwin succesvol zijn met een hele grote dikke, traag schommelende jerkbait. Maar dat was niet zijn enige esox van de dag.


Louis verschalkte ook een mooie snoek.

Rob ving een mooie 85-er met een Rapala Shadrap van 5cm, die hij had geleased van Nico tegen betaling van twee kano’s – niet de drijvende, maar de eetbare variant in handformaat. Volgens een ooggetuige: ‘Deze 85-er bleef door de slip gaan en gaf zich niet snel gewonnen. Over een jaartje mag deze gerust nog eens aankloppen als ie 10 cm gegroeid is.’



Ook Mykel deed deze dag mee in de categorie snoek: met een ‘smakelijk plugje’ fopte hij - met een tweede worp - een nietsvermoedende ‘slanke dame’ van 86 cm: een mooie vangst!
Daarna pakte hij nog een snoekje van 65 cm. Ovidiu had een respectabele vangst met zijn snoek van 83 cm. 

    

Op een dag als dit wordt het altijd te vroeg avond. Toen de meesten, na het opvouwen en inpakken van de PortaBoten huiswaarts waren getogen, waren Berend en ik nog te gast aan boord bij Nico, voor een heuse ‘after party’. Tot ver in de schemering visten we de kanten af met als resultaat alsnog een redelijke baarsoogst, met name dankzij het dropshotten. Berend’s citaat van de dag: 'Om te kunnen vangen, moet je plug in het water hangen!’ (En zonder haak is het zelden raak, besluit ik dan maar.)

Elian de Jonge